کاریکلماتور و سهراب گل هاشم

یادداشتی از سهراب گل هاشم ، کاریکلماتورنویس برجسته ایران

«سهراب گل هاشم»نویسنده و کاریکلماتور نویس برجسته کشورمان ، طی

ارسال نامه ای به مجله «دادگر»به مناسبت انتشار چهلمین شماره این نشریه

، به تشریح دیدگاه خود درباره فرهنگ گیلان و ویژگی های مردمش پرداخت،

در ابتدای این نامه می خوانیم :

"در آغاز لازم است که به توصیف تصویری از بهشت یا گیلان زیبا بپردازم،

استان گیلان سرشتی سبز ،خاکی دلاور خیز ،مردمی سختکوش و دلاور دارد ،

این استان طراوت گستر در پهنه پردیس آسای خود،نام آوران فراوانی را پرورده

که آوازه بلندشان ، نه تنها در ایران ،بلکه در سراسر گیتی ،مایه فخر و مباهات

جهانیان است."

چند کاریکلماتور از سهراب گل هاشم

بعضی ها به پای هم پیر می شوند و بعضی ها به دست هم.

اگر زیاد از حد خاکی باشی ، آخرش آسفالتت می کنند.

قبل از عاشق شدن حتما به تاریخ انقضاء دقت کنید.

آدم ها عوض می شوند اما عوضی ها آدم نمی شوند.

بعضی ها عددی نیستند ما آن ها را به توان رسانده ایم.

بعضی ها توی دلتان را خالی میکنند و بعضی ها زیر پایتان را.

من با رویا زندگی می کنم و رویا با دیگری.

با آنکه لباسش پر از وصله بود ، ادعا میکرد که هیچ وصله ای به او نمی چسبد.

در زمان خوشحالی ، سلول های تنم بشکن می زنند.

اگر خودتان را به آن راه زده اید مواظب باشید گم نشوید.

درون جیب پالتویم کمی از هوای تابستان ذخیره کرده ام .

بهترین غذای قلم ، کاغذ سفید است.

قلم پاچه خوار ،همیشه نوکش چرب است.

وقتی می نویسم ، کاغذ از حرکات قلم احساس قلقلک می کند.

گاهی قلم در مسیر نوشته هایم سُرسرُه بازی می کند .

«سکوت »، از بلعیدن واژه ها لذت می برد.

گاهی«اعداد» با صفر« فوتبال »بازی می کنند.

وقتی توپ به پای من رسید ، زندگی ، دروازه خود را به رویم بست.

همه مردم ، گل را دوست دارند، به جز دروازه بان ها.

وقتی آخر ماه می شود ، کیفم از فراق اسکناس اشک می ریزد.

سیاستمدارترین آدم ، کسی است که در برخورد با مادرزنش ، لبخند به لب داشته باشد.

نشریه دادگر (رشت )شماره 40 نوروز 1396خورشیدی